Venlo, stedje,…

Eind vorig jaar werden nieuwe plannen gemaakt en heb ik een hoop familie kunnen overhalen om mee te doen aan de Venloop.

Al 3 keer eerder gelopen, maar de laatste is alweer tien jaar geleden. Qua sfeer een topwedstrijd die ik elk jaar wel overweeg. De voorbereiding gaat matig, maar de laatste weken gaat het toch de betere kant op. Twee weken vooraf doe ik nog een 5 km Parkrun als testje voor de snelheid.

Bij de Parkrun is het altijd gemoedelijk en samen met Paul en ook Dennis sta ik aan de start. Ik wil me niet kapot lopen en mik op 4:25 per kilometer. Dat lukt aardig en de laatste kilometer weet ik nog wat te versnellen, 21:58 is het resultaat. Nog lang verwijderd van mijn snelle tijden maar de focus is lange duur over twee weken.

De voorspellende tijd van mijn Garmin voor de halve marathon gaat met elke training iets omlaag, net onder de 1:40. Uiteindelijk gaan we met z’n vijven richting Venlo, waar het prima geregeld is qua parkeren en busvervoer. Het zonnetje schijnt al is er wel wat wind. Na een extreem korte warming-up nestel ik me in het startvak. Hier en daar kom ik al wat bekenden tegen, de sfeer is gemoedelijk en ik probeer ook zo ontspannen mogelijk zonder druk erop te gaan lopen. PR’s gaan er toch niet gelopen worden en ik wil vooral genieten.

Het is druk, zowel op het parcours als ernaast. De doorkomst gelijk door het centrum is geweldig. Ik zit toch steeds onder de 4:30, en stuk sneller dan gedacht, maar het voelt lekker. Ik weet het, het is de grootste valkuil. Snel haal ik Jo in die ziek is maar toch zo eigenwijs om te starten ;). Ook Luuk haal ik in die een ander tempo kiest.

Na 5 kilometer zit ik slechts 10 seconden onder de tijd van de Parkrun, waar ik toch wel volle bak ging. Het voelt nu een stuk beter, maar twee kilometer later en een schuin oog op de hartslag (net onder 190) besluit ik om toch klein beetje de rem erop te doen. Tussendoor geniet ik zoveel mogelijk van de omgeving, de sfeer is wederom geweldig. Al die mensen en de muziek.

Ik haal nog wat bekenden in en probeer af en toe goed in een groepje te blijven als de wind opsteekt. Ik weet dat er familie op 14 of 18 km staat, dat is wel een motivatie. Het begint nu toch wel wat lastiger te worden, de kilometertijden variëren van 4:35 naar 4:9, maar ik mag zeker niet klagen en voel me goed. Ik neem me voor bij de drankpost op 14 even rustig te wandelen, maar dat vergeet ik terwijl ik zoek naar familie. Die blijkt op 18 te staan en zorgt voor nog meer motivatie.

Ik weet, tot over de brug is het pittig, maar daarna is het vliegen naar de finish. De laatste kilometer is heerlijk, al vliegt de hartslag inmiddels boven de 200. Al liep ik zonder verwachtingen, met 1:36:46 ben ik erg blij. Als ik de komende maanden goed kan blijven trainen komen er weer mooie tijden aan.

De rest van de familie finisht een eindje later allemaal vlak bij elkaar, een mooie prestatie voor iedereen, op naar meer!

Muziek: Venlo Stedje